Avontuurlijk ingesteld kun je wel zeggen, ik heb op dit moment 15% van mijn leven in het buitenland gewoond en gewerkt (blijf een data wetenschapper hé). Maar ik ben nog altijd een echte Nederlander, nuchter en vrij direct. De afgelopen 2,5 jaar heb ik in de Verenigde Staten gewoond en gewerkt. Toen ik daar mijn eerste stappen op kantoor zette moest ik zeker even wennen aan de cultuuromslag ten opzichte van Nederland. Amerika is de laatste tijd slecht in het nieuws, maar de cultuur heeft ook mooie kanten. Nu ik na enige tijd weer terug verhuisd ben zijn er ook gewoon een aantal dingen waar ik in Nederland echt weer aan moet wennen.

Obsessie met sport

De belangrijkste reden dat ik naar de VS ben verhuisd is natuurlijk de obsessie met sport (en data) die in de Verenigde Staten leeft. Elke college sport wordt uitgezonden op ESPN+, zitten minstens 2 commentatoren bij en trekken ook nog aardig veel bezoekers. Als je in de pub vertelt dat je assistent-trainer bent van het lokale collegeteam wordt er met aandacht naar je geluisterd. Als ik zoiets in Nederland vertel krijg ik de vraag terug: “En wat doe je ernaast om de hypotheek te betalen?”. Ik blijf mijn passie voor sport houden en uitstralen, dit is het liefste wat ik elke dag met passie en plezier doe en hopelijk hoef ik er op een dag in Nederland niks naast te doen voor m’n hypotheek.

Amerika zegt bijna iedereen gedag op straat

Ik ben mij er zeker van bewust dat dit per stad en staat in de Verenigde Staten kan verschillen, maar waar ik woonde zei iedereen elkaar gedag. Hond of geen hond. Wel of geen college-merchandise aan, gewoon even een simpel gedag. Mocht je toevallig het ‘jersey’ aan hebben van het lokale footballteam komt er ook nog weleens een “Go Birds!” achteraan. Gewoon een erkenning dat je gezien bent en een kleine moeite. In Nederland moest ik toch wel weer wennen aan het nonchalante knikje.

Iets meer mét elkaar in plaats van tegen elkaar of alleen

Mijn ervaring is dat het vaak met elkaar moet, er is een bewustwording van community. Zeker in Amerika zijn de sociale zekerheden een stuk minder ten opzichte van Nederland, maar daardoor zijn er simpele dingen die af en toe gewoon met elkaar kunnen, of wat meer naar elkaar uitkijkt. Zo appte mijn buurman altijd als er een pakketje voor de deur lag, in de supermarkt even een stapje opzij zetten als er iemand moet passeren, uitnodiging voor Thanksgiving ondanks dat je geen familie bent, spontaan een koffie meenemen als iemand een lange dag op het werk tegemoet gaat. Je kijkt iets meer naar elkaar om, dat is mooi want in welk land dan ook, we moeten het samen doen.

De service in restaurants, bars en café’s

Ik denk dat ik de spontane etentjes of drankjes na een werkdag het meeste ga missen. Naar een bar of pub gaan was altijd een hele ervaring, je werd spontaan gegroet aan de deur met een glimlach, service is vaak snel en het eten was altijd goed. Deze positieve houding komt ook weer terug naar de bediening met dankjewels, soms een leuke positieve vraag en uiteindelijk ook gewoon een fooi aan het einde. In Nederland kunnen we de dankjewels als ze het drinken komen brengen nog weleens vergeten, een kleine moeite die het personeel vaak een stukje extra erkenning geeft.

Het verkeer is rustiger

Amerika is natuurlijk het land van de auto’s, voor mij zat de dichtstbijzijnde supermarkt op zo’n 20 minuten rijden van mijn appartement. De rust die Amerikanen in het verkeer hebben is iets unieks, stoppen netjes bij elk stopbord, er wordt nagenoeg niet gebumperkleefd op de snelweg en ook niet onnodig veel van rijbaan gewisseld. Dit maakt het een stuk aangenamer als je nu eenmaal 8 uur moet rijden voor een uitwedstrijd.

Elke reis kan je mooie dingen leren, van elk land kun je mooie dingen leren. Haal het positieve eruit en zoek naar hoe je het in het dagelijks leven kan toepassen. Zo hoop ik dat ik op deze manier zowel mijn leven als van de mensen om mij heen een klein stukje beter kan maken.